Untitled 1

سرّ بلاها

هیچ گاه درک نکردیم بلاها در زندگی، به چه علت برای ما نازل می شوند؟
شخصی به نام عبدالله ابن یحیی، خدمت حضرت امیرالمومنین علی (علیه السلام) آمد، به هنگام نشستن بر روی صندلی ، پایهٔ آن شکست، به زمین افتاد و سرش آسیب دید.
حضرت سر او را پانسمان کردند و فرمودند:
الحمدلله که شیعیان ما برای پاک شدن از گناهانشان، در همین دنیا دچار بلا می شوند.
"الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ تَمْحِيصَ‌ ذُنُوبِ‌ شِيعَتِنَا فِي الدُّنْيَا بِمِحْنَتِهِمْ"
در این هنگام عبدالله پرسید: مولای من، مرتکب چه گناهی شده ام که این بلا باید بر من وارد می‌شد؟!
حضرت فرمودند:
به هنگام نشستن بر روی صندلی، بسم الله الرحمن الرحیم، نگفتی!!!
نکند بگویید بسم الله نگفتن که گناه نیست...
خیر!
بدانید گناه هرشخص به حَسَبِ خود او است.
از هر کسی یک انتظار و توقعی می رود.
افراد به یکدیگر شبیه نیستند.
مثلا گناه عرفا، اولیای الهی و یا انبیا، دروغ، غیبت، فحش، حتی یک عمل مکروه هم نیست.
بعضاً یک ترک اولی، برای آن ها گناه به حساب می آید.
مرحوم آیت الله نخودکی اصفهانی می فرمودند:
در تمام عمرم یک نماز صبح از من قضا شد، چنان بلایی بر سرم آمد که الان اگر یک نماز شب از من قضا شود، منتظر بلا هستم.
لذا هر که را بیشتر دوست داشته باشند، و کلاسش را بالاتر ببرند، توقع بیشتری هم از او خواهند داشت.
و اگر خطایی کند، زودتر تنبیه می شود.
ای که در کوچه ی معشوقه ی ما میگذری/ بر حذر باش که سر می شکند، دیوارش!

1397/10/3